KIRK AMBAR * Oyhan Hasan BILDIRKİ

Kýrk Ambar Kimlik Ara Beni E Posta Adreslerim Favori Sitelerim Konuk Defterim Resimlerim Foto Albümlerim Çanakkale Destan Destan Sisler İçinde İki Sevdalı Üç Kızların En Küçüğü Aşkımızın Ölümsüz Şafağı Gönlüm Bir Uçurtmaydı Sensizlik Zamanı Şairim Keyfin Yerinde Şimdi Bir Sevdalı Ateş Yüreğimde Özledin mi Beni? Kader Çekmiş Bizi Aynı Resmin İçinde Bulutlar Pusuda Hüzün Türküsü Sevdamız Sonsuz Bir Nehir Aydın İli Mânileri Söke Mânileri Karanfil Mânileri Söke Bilmeceleri Yörük Ali Türküsü Zaman Kuşakları Atatürk ve Sanat Hasret Hürriyet Gülebilmenin Bedeli Çağdaş Uygarlık Babam Çekirgeler "Kırım" İkizler Kendine Mektup Yazan Adam Fırsatın Ucu Kemal Sözen M. Kemal Yılmaz Mehmet Çınarlı Abdülkadir Güler Türk Müziği Balkan Türkleri Bülent Ecevit Faruk Nafiz Çamlıbel Yüzyıla Ağıt Türkçe Düşmanları Aşır Tunca Çözümsüzlük Kuşatma İttifak Kitaplarım Oyhanata'dan Çanakkale Destanı Büyük İlgi Bütün Fidanlar Sımsıcak Koçaklar Üçüncü Günün Öğlesi Ceylan Gözlüm El Değmedik Sevdalara Uyanmak Çanakkale Destan Destan Ustaların Öncüsü Oyhan Hasan Bıldırki ve Hikâye Dünyası

BEN DÜNYA

Masmavi gökyüzü çadırım
Denizler, dağlar, dereler, ovalar
Benimdir, bendedir.

Ben güneşe aşık, güneş bana
Pervaneyiz senelerdir.

Bir ateş topuyum
Ateşim hayat verir her canlıya.

İlk bitkilerle, hayvanlarla tanıştım
Onlarla birlik seni beklemek için yarıştım.
Bir eksiğin olmamalıydı
Öyle gelmişti emir gökten.
Sonra sen geldin,
Şeref geldi, onur geldi.
Seviniyordum içten içe
Düşünen, konuşan, kaynaşan
Kısacası yaşayan sen gelmiştin.
Sen gelmiştin ama..
Ama...

Ben senle başlamadım
Senle bitmem

Milyonla yıl
Milyarla sen geldin geçtin
Hiçbir gideni unutmam
Her geleni karşılaştırırım
Öncekilerle

İyi kötü
Her şeyi gördüm
Her şeyi yazdım sonsuzluk defterine
Sayfalarımda neler yok ki
Ne hatalar ne güzellikler.

Kendini kalelerin arkasına kapadın
Oradan sadece kendin baktın
Kendin aldın
Kendin yedin

Sonra bir başka sen geldin
Topladın
Bütün dünyanın zenginliğini
Yemedin yedirmedin
Ben hepsini aldım toprağıma sakladım
Kendin bir yerlerde açtın
O bir yerlerde sana bazen çok sıcak bazen çok buzdan
Başka bir şey veremiyordum

İstesem de veremiyordum
istemesem de.
Ama bekliyordum sen kendine bir şeyler
verseydin
Sen kendine.

Sonra bir çok sen geldin
Bir çok sen senlerin içinde
Veren dağıtan
İyiliği söyleyen senler geldi
Karşılıksız vermeyi öğreten, anlatan
Senler

Savaşan dövüşen
Çalan götüren
Senler

Allah için veren Allah için kurban senler
En çok iz bırakanlar oldu
Hatıra defterimde

Hatırlarımda İbrahim oğlunu
Kurban edecekken Hakka
Bir melekle geldi koyun gökten
Kurban emr oldu
İbrahim' e
Bilsin diye Hakkı ve insanları.
Ve senin en kutlularındandı İbrahim

Gökyüzü herkese yorgan
Ben Allahsıza kadar yatak
Ayırmam hiç kimseyi
Sen sen diye

Veririm yemişlerimi
Senler yesin diye
Açar ağaçlarım dallarını
Senler korunsun yağmurdan, güneşten
Ayıramam sarı, kırmızı, beyaz
Uzun, kısa, orta
Ben kimim.

Ben dünyayım
Sen insan yaratılmışların en şereflisi.

Ben dünyayım
Sen insan.
Sen insan...

Halil İbrahim Gül

Balkan Türkleri Şiiri